plotka.

Propozycja z zewnątrz. Dziękować.

_____________________________

Plotka. Komunikowanie. Wnioski co się wydają faktami, a nie wysnutymi przez nas samych hipotezami. Takeśmy skonstruowani. Tak można się tłumaczyć. Że się lubimy dzielić. Gorącym newsem. Im cieplejszy, tym lepszy. Im bardziej zapierający dech. Że lubimy kolorować. I nie dba się nawet o źródło. Nie bada się gdzie jest źródło. Czy źródło ma takie samo zdanie. Czy to jest pseudo-źródło. Czy to jakiś ktoś złośliwy. Czy po prostu długi język ktoś ma i się nie mieści za zębami. Czy to jest prawda czy fałsz. Czy małe elementy prawdy z dużą dozą fantazji. Takie najtrudniej odkręcić. Bo w takie najłatwiej uwierzyć. Słuchaczom się podoba, bo ucho słucha. Można się z kogoś pośmiać, dowartościować, zadziwić. Może są pozytywne plotki. Nie, nie ma chyba. Plotka. Plotkary. Plotkarze. Nawet porządnym obywatelom się zdarza taka wpadka. Coś się wymsknie i hyc. Leci dalej jak po nitce. A na końcu to już nie jest to samo, co na początku. Się bawimy w głuchy telefon. Na końcu możesz usłyszeć co o tobie wymyślili. Niejeden żywot został zrujnowany. Niejeden uprzykrzony. Babcie siedzą w oknach. Obserwują sąsiadów. Niczemu niewinnych przechodniów. A wiesz co Baśka, a wiesz co Kryśka... A ten z serialu... Jadaczki czasem nie zamykają się. I starym, i młodym. Trzeba się dzielić. Mama od małego uczyła, że się trzeba dzielić. Nie można być takim egoistą. Każdy ma wszak prawo do informacji. A do plotki najmniejszy prztyczek w nos jest potrzebny albo nawet nie. Po prostu, tak sobie.